POWTÓRZENIE W TRWANIU

Rozważmy teraz, by wniknąć w rzecz nieco głębiej, najważniejsze swoiste cechy tych osobliwych przebiegów zapoczątkowań egzystencjalnych zwanych przez nas zdarzeniami. Mają one, by wskazać na pierwszy moment, w odniesie­niu do swej zawartości charakter struktur nieciągłych. Okazuje się natychmiast, że nieciągłość świata, którą sugeruje teoria zapoczątkowań egzystencjalnych, jest nie do przyjęcia w obrazie fizycznym rzeczywistości, wyrażającym się za pomocą nanokategorii.W rzeczy…

MIĘDZY ZDARZENIAMI

Kiedy przechodzi a recentiori w drugie, ono staje się częścią swoich peryferiów pro nano, rozciągających się od wczesnej do późnej loży trwania zjawiskowego świata. Warunków określa­jących naturę niepowtarzalnych zdarzeń, a więc lożę istnienia Natury, może dostarczyć tylko coś innego niż zdarzenie, a mianowicie powtarzające się loże trwania zjawiskowego świata.Gdybyśmy w ogóle dopuszczali w kontekście czysto recentywistycznym tak podchwytliwe sformułowania, jak…

WEWNĘTRZNE POKREWIEŃSTWO

Wobec wewnętrznego pokrewieństwa zachodzącego między zdarzeniem i zjawiskiem usprawiedliwiona wydaje się tu krótka dygresja obnażająca pod­stawowe błędy w definiowaniu zdarzenia jako nanonoumenu. Zacznijmy od definicji projektującej, według której zdarzenie stanowi wirtualny ślad punkto­wy, pozbawiony trwania, nanonoumen zaznaczający swą obecność w przestrze­ni stowarzyszonego z nim realnie zjawiska, obdarzonego już trwaniem: semper infundens actualitatem in rebus. Zdarzenie jest więc istotnością aseiczną, tzn….

ZGODNIE Z NOWOCZESNĄ WIARĄ

Odnośnie pojęcia świata jako wyczerpującego się w wielości gier należało­by zapytać o kryterium każdorazowego wyboru określonej gry. Czy wystarczy by tym kryterium był indywidualny gust?Baumanowski ponowoczesny człowiek wydaje się nie potrzebować celu, zakorzenienia, wiecznie obowiązujących praw i wolnej woli, firmującej czło­wieka jako twórcę, doktryny pocieszenia. Możliwe, że ponowoczesność to istotnie czas karnawału, jak chce ją widzieć Andrzej Szahaj, a zatem…

CZŁOWIEK NOWOCZESNY

Tego ostatniego nie można moim zdaniem powiedzieć o człowieku ponowoczesnym, którego wybo­ry zdają się być funkcją jego gustu czy estetycznego smaku. Tym, co niepokoi najbardziej jest natomiast to, że wydaje się, iż ponowoczesne prawdy nie są Jamesową „dobrą wiarą”, gwarantującą ludzkości postęp, która jako pożytek wcielony w nasze myślenie się opłaca, ponieważ ukierunkowuje i organizuje nasze działania. Co więcej, negacja…

JEŚLI CHODZI O FUNKCJE

Z punktu widzenia prezentowanego przez Jamesa humanizmu zaprezento­wana wyżej Baumanowska wizja ponowoczesnego świata i człowieka wydaje się problematyczna. Jeśli przeszłość nie determinuje „teraz” to należałoby za­pytać jaki status ma w ponowoczesnym świecie jednostkowe doświadczenie a wraz z nim prawda jako użyteczne narzędzie działania, pracujące na naszą korzyść. Wydaje się, że w owym świecie doświadczenie utraciło statut budow­niczego tożsamości, która zdaje…

KAŻDA GRA

Każda gra ma za swego sąsiada jakąś inną grę, lecz wzięte razem gry nie pozostawiają niczego na zewnątrz siebie. Nie istnieje żadne obce wobec nich terytorium, wciąż czekające na podbój i kolonizację. Żadna gra nie aspiruje do powszechności i »nie istnieje żadna meta­fizyka majacząca na horyzoncie nieskończenie odwracalnego cyklu gry«”. Po­przez swą cykliczność i powtarzalność gry reprodukują daną, arbitralną konstela­cję…

JEDYNE OGRANICZENIE

W przeciwieństwie do nowoczesnego świata, który był rządzony przez prawo, ponowoczesny świat kierowany jest przez regułę. Prawa nakazując, za­kazując tworzą jednocześnie możliwość ich obalenia, stwarzają przestrzeń wy­zwolenia. Natomiast reguły niczego takiego nie czynią, nie są zbiorem ograni­czeń narzuconych światu. „Nie ma sensu »przekraczać« reguł gry, nie ma żad­nej linii, którą można przeskoczyć w obrębie ciągłego nawrotu cykli; natomiast grę można…

W OTWARTEJ PRZESTRZENI

Nic nie musi i nie może być uczynione raz na zawsze – odnosi się to zarówno do opanowanej dziś wiedzy, która jutro stanie się całkowicie nieadekwatna, jak i do kariery, umiejętności itp. Nic nie wydaje się nieśmiertelne, lecz także nic nie wydaje się śmiertelne.W ponowoczesnym świecie nie istnieje żadna wyraźna dystynkcja pomię­dzy egzystencją solidną i miękką, trwałą i zwodniczą. Wszystko…

KAŻDY STAN

„Każde »teraz« liczy się tak bardzo, albo tak mało, jak każde »inne«. Każdy stan jest chwilowy i mija jak każdy inny, i każdy jest potencjalnie bramą do wieczności”. Oznacza to, że odróż­nienie ziemskiego od wiecznego, przemijającego od trwałego czy śmiertelnego od nieśmiertelnego zostaje wymazane. W ponowoczesnym świecie życie co­dzienne postrzegane jest jako ciągła próba śmiertelności i nieśmiertelności oraz jako dowód…